Kubizm to awangardowy ruch artystyczny z początku XX wieku, który zrewolucjonizował europejskie malarstwo i rzeźbę oraz zainspirował pokrewne ruchy w muzyce, literaturze i architekturze. Kubizm został uznany za najbardziej wpływowy ruch artystyczny XX wieku. Termin ten jest szeroko stosowany w odniesieniu do szerokiej sztuki powstającej w Paryżu w latach 1910 i 1920.
Obrazy kubistyczne są abstrakcyjne, ponieważ nie próbują przedstawiać rzeczywistości tak, jak jest ona widziana przez ludzkie oko. Zamiast tego tworzą rzeczywistość za pomocą geometrycznych kształtów.
Przestrzeń w obrazie jest często zniekształcona i złamana. Oznacza to, że artysta stara się pokazać różne perspektywy w tym samym czasie.
Zwykle w kubistycznych obrazach kształty są często bardzo podstawowe, proste i geometryczne. Na przykład, zamiast obiektów stałych mogą pojawiać się na nich same linie.
W kubistycznych dziełach kolory są często bardzo jasne i żywe. To może pomóc stworzyć iluzję głębi i tekstury na płótnie lub desce.
W kubizmie nie zobaczymy na obrazach ludzi lub rzeczy takimi, jakimi są naprawdę. Ten styl wykorzystuje raczej geometryczne kształty do reprezentowania obiektów w swoich obrazach i rzeźbach.
Kubiści często portretowali sceny z wielu perspektyw, aby przekazać poczucie głębi lub ruchu.
